یک ایرانی بهترین مقام اتومبیل رانی جهان

اخبار ورزشی - یک ایرانی بهترین مقام اتومبیلرانی جهان

خسرو مخزنی به عنوان بهترین مقام اجرایی این فصل FIA برگزیده شد.

با توجه به اهمیت شناسایی فرصت ها در مراحل پایانی مسابقات برگزار شده در این فصل، نفرات زیادی جهت دریافت 7 جایزه FIA کاندید شدند.

طی رای ابلاغی از سوی کمیسیون مسئولان اجرایی FIA ، خسرو مخزنی از میان تعداد کثیری از مسئولین برگزاری مسابقات اتومبیلرانی از سراسر جهان به عنوان بهترین مقام اجرایی این ورزش در سال 2013 انتخاب شد. در بخشی از نامه ارسالی FIA به فدراسیون ایران آمده است:

به عنوان ریاست کمیسیون مقامات اجرایی و داوطلبان فدراسیون جهانی باعث مسرت است تا اعلام نمایم که آقای خسرو مخزنی به عنوان بهترین مقام اجرایی این فصل FIA( فیا) برگزیده شده اند . فعالیت بلند مدت ایشان در ورزشهای موتوری و تعهدات وی به فدراسیون کشور خود از سوی کمیسیون مقامات اجرایی و داوطلبان با اهداء جایزه ای از سوی این کمیته به ایشان ارج نهاده می شود.

فدراسیون موتورسواری و اتومبیلرانی طی مراسمی این جایزه و گواهی ارزشمند را به ایشان اهداء خواهد کرد.

حضور راننده ای نابینا در یک رقابت اتومبیل رانی!

اتحادیه ملی نابینایان در آمریکا با همکاری شرکت "ویرجینیا" در حال تکمیل تکنولوژی جدیدی هستند که افراد نابینا می توانند با استفاده از آن خودرویی را با ایمنی کامل برانند.

سازندگان این خودرو می گویند چالش اصلی ساخت خودرویی خودکار نبود که بتواند حمل و نقل یک فرد نابینا را به عهده بگیرد بلکه خلق تکنولوژی سطح مشترک غیر دیداری بوده که می تواند به راننده نابینا در تصمیم گیری های درست هنگام رانندگی کمک کند.

این تکنولوژی سطح مشترک، هر نوع اطلاعاتی درباره اطراف خودرو و موقعیت آن را در اختیار راننده قرار می دهد.

طرح اولیه این خودرو در مسابقه بزرگ DARPA سال ۲۰۰۷ به دلیل خلق خودرویی بدون راننده که می تواند وضعیت ترافیک و محیط اطراف را حس کند به عنوان طرح سوم انتخاب شد.

نمونه تکمیل شده این خودرو قرار است در ژانویه سال آینده در رقابت اتومبیل رانی "دایتونا" در فلوریدا شرکت داده شود.

این ماشین خودروی فورد Escape ارتقا یافته ای خواهد بود که از تکنولوژی های ارتعاشی و هوای فشرده برای ترجمه هر یک از اطلاعات مربوط به جاده و وضعیت ترافیک به علائم فیزیکی برخوردار است.

خودرو از طریق تعدادی از سطوح مشترک غیر دیداری کنترل می شود. برای مثال حسگرها اطلاعاتی در رابطه پیچها و پستی و بلندی های جاده را به دستکش لرزشی راننده انتقال می دهند تا وی بتواند در مورد جهت خودرو درست تصمیم گیری کند.

همچنین جریان هوای فشرده از پشت فرمان به راننده اخطار می دهد جسمی در اطراف خودرو در حرکت است.

هنوز راننده نابینایی که قرار است در مسابقه "دایتونیا" عملکرد این تکنولوژی را به نمایش بگذارد انتخاب نشده است.

به گفته "مارک مورر" رئیس اتحادیه ملی نابینایان حضور چنین خودرویی در مسابقه اتومبیل رانی می تواند حصار تصور غلط و کلیشه ای که از حضور نابینایان و مشارکت آنها در فعالیتهای اجتماعی ممانعت می کند را از بین برده و به جامعه نشان دهد که نابینایان نیز از توانایی هایی برابر با دیگران برخوردارند. تکنولوژیی که سال آینده به همراه راننده ای نابینا در مسابقه اتومبیل رانی "دایتونیا" شرکت خواهد کرد.

پردرآمدترین رانندگان فرمول یک جهان

پردرآمدترین رانندگان فرمول یک جهان

 همه دیگر می دانند که رانندگان فرمول یک خیلی خوب پول در می آورند، بیش از همه رانندگان جهان. ولی شاید همه ندانند که این رانندگان در پایان سال چیزی حدود ۱۵۰ میلیون دلار به خانه می برند!وقتی به این موضوع خوب فکر می کنید می بینید که این باز هم برای راننده ای که فقط پشت فرمان می نشیند و مسابقه می دهد مبلغ زیادی است.

خودروهای مسابقات فرمول یک مانند جت های کوچک هستند. به همین دلیل است که رانندگان آنها دستمزد بالایی می گیرند،چون شغل بسیار خطرناکی است. این مسابقات تماشاگران زیادی دارند و به همین دلیل پول زیادی هر سال وارد به این ورزش تزریق می شود.

 لیست زیر شامل پردرآمدترین رانندگان فرمولا وان در سال ۲۰۱۳ می شود:

۱۰. رومن گروژان – ۱.۵ میلیون دلار  

این راننده برای تیم فرمولا وان Lotus رانندگی کرد. رومن گروژان اصالتاً فرانسوی است، ولی در حال حاضر در سوئیس زندگی می کند. البته با درآمدی که او دارد تقریباً در هر جای دنیا که بخواهد می تواند زندگی کند.

۹. سرجیو پرز – ۲.۵ میلیون دلار 

پرز راننده تیم اتومبیل رانی مک لارن است و همه می دانند که او یک راننده مکزیکی است.

با اینکه پرز در میان پردرآمدترین رانندگان دنیا قرار دارد، ولی نسبت به رقبایش کم سن و سال تر است. بنابراین درآمد او با گذشت زمان افزایشی چشمگیر خواهد یافت. 

۸. کیمی ریکونن – ۳ میلیون دلار

کیمی در سال ۲۰۰۷ قهرمان دنیا در مسابقات اتومبیل رانی فرمولا وان شد. او حالا برای تیم لوتوس رانندگی می کند. نکته جالب در مورد این راننده اینجاست که با آنکه او در حال حاضر در لیست پردرآمدترین رانندگان دنیاست، ولی چند سال پیش او دستمزد بسیار بالاتری می گرفت.

۷. فلیپه ماسا – ۶ میلیون دلار

این راننده تیم فراری اصالتاً برزیلی است. درآمد او در سال ۲۰۱۳ برای راننده ای که هرگز قهرمانی فرمولا وان در دنیا را بدست نیاورده، رقم بدی نیست.

۶. مارک وبر – ۱۰ میلیون دلار 

مارک وبر اهل استرالیا است و راننده تیم اتومبیل رانی Red Bull است. او نیز مانند فلیپه ماسا هرگز قهرمان فرمولا وان نشده است ،ولی با این حال هر سال دستمزد او بالاتر می رود. با وجود اینکه او هیچ بردی نداشته، یکی از بهترین رانندگان دنیا محسوب می شود و رقیب سرسختی محسوب می شود.

۵. نیکو رُسبرگ – ۱۱ میلیون دلار

 نیکو رسبرگ راننده تیم مرسدس است. او یکی از رانندگان آلمانی مسابقات فرمولا وان است و نفر پنجم در لیست پردرآمدترین رانندگان دنیا در سال ۲۰۱۳ قرار دارد.

۴. سباستین وتل – ۱۲ میلیون دلار

 وتل نیز برای تیم ردبول رانندگی می کند. آنهایی که اغلب مسابقات اتومبیل رانی فرمولا وان را دنبال می کنند،حتماً او را می شناسند. او چند رکورد در حرفه رانندگی اش زده است و در این ورزش حرفه ای محسوب می شود. نکته جالب اینجاست که او جوانترین راننده ای است که تابحال در این مسابقات شرکت کرده است.

۳. جنسون باتن – ۱۶ میلیون دلار

اگر از تیم مک لارن چیزی شنیده باشید، احتمالاً جنسون باتن را می شناسید. او یک راننده انگلیسی است که در سال ۲۰۰۹ برنده مسابقات قهرمانی دنیا شد. شاید به همین دلیل باشد که او اینقدر درآمد دارد. آنهایی که مجله "دنده ۵" (Top Gear) را می خوانند به یاد دارند که او در سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ "مرد سال" شد. 

۲. لوئیس همیلتون – ۲۷ میلیون دلار

این مرد در سال ۲۰۰۸ قهرمان دنیا شد و در سال ۲۰۰۷ فقط با اختلاف یک امتیاز دوم شد.

لوئیس همیلتون یکی از پردرآمدترین رانندگان در این مسابقات است. او بخاطر حضور در تبلیغات ریبوک و پوما نیز معروف است و در حال حاضر برای تیم مرسدس AMG رانندگی می کند.

۱. فرناندو آلونسو – ۳۰ میلیون دلار

آلونسو دو بار برنده مسابقات قهرمانی دنیای فرمولا وان شده است. به همین دلیل است که دستمزدهای میلیونی می گیرد و بالاترین دستمزد را در میان رانندگان فرمولا وان در سال ۲۰۱۳ داشته است. او اسپانیایی است و با فراری قرارداد دارد.

تغذیه در دوهای مسافت

تغذیه در دوهای مسافت (دوهای استقامتی)

ویژگیهای دوهای استقامتی

ورزشکارانی که به دوهای استقامتی می پردازند سالانه در مسابقات بامسافتهای مختلف شرکت می کنند که شایعترین و معمول ترین آنها مسافتهای 10 کیلومتر، 15 کیلومتر، نیم ماراتن و ماراتن است. دوی 10 هزار متر در داخل استادیوم برگزار می گردد در حالیکه سایر دوهای مسافت بالا در جاده و یا نواحی صحرایی و ... برگزار می شود.

در دوهای همگانی با مسافت بالا اقشار مختلف جامعه چه ورزشکاران ورزیده و نخبه و چه ورزشکاران عادی و نیمه آماده از طیفهای مختلف شرکت می کنند. لازم است بدانید که دوهای با مسافت بیشتر مثل 50 مایل، 100 کیلومتر و 100 مایل هم وجود دارد.مدت نسبتاً زیادی لازم است که یک ورشکار در دوهای مسافت بالا به اصطلاح جا بیافتد و ورزیده گردد لذا اغلب این دوندگان نخبه میانگین نسبی حدود 30-25 سال دارند. در حالیکه در سطح غیر ورزیده و در سطح جامعه شما هم افراد نوجوان و هم سنین بالا را که بطور گاه گاه به دویدن های با مسافت بالا می پردازند مشاهده می کنید.تغذیه در دوی استقامت

تمرین

دوندگان تفریحی اصولا برای تناسب اندام و افزایش سطح سلامتی ورزش می کنند و گاه گاهی برای تفریح به مسابقات دوهای همگانی که گاه مسافت بالا دارد می پردازند. این ورزشکاران در صورتی که روزانه به دویدن بپردازند امکان دارد در هفته مسافتی معادل 20 کیلومتر را بدوند. ورزشکاران حرفه ای و آماده بسیار بیشتر از این مقدار در هفته خواهند دوید و به ورزشهای کمکی مثل دویدن در آب، کنترل وزن با ورزشهای خاص و دویدن مسافتهای بالا درهر بار تمرین خواهند پرداخت.

رقابت

ورزشکاران حرفه ای سالیانه در مسابقات متعدد با مسافتهای گوناگون شرکت می کنند. بسیاری از این ورزشکاران بطور هفتگی در فصل تابستان به تمرین های جاده ای و در  فصل زمستان به ورزش و تمرین سالنی برای حفظ آمادگی می پردازند و هر مسابقه را یک تمرین سخت به حساب می آورند. دوندگان ماراتن بعید است که در طول سال بیش از 2 بار به انجام این مسابقه بپردازند و حداکثر 2 بار در سال به مسابقه ماراتن خواهند پرداخت. ورزشکاران تفریحی هم امکان دارد به مسابقات و تمرین های دسته جمعی یا تفریحی با مسافتهای کم یا زیاد بپردازند.

ویژگی های بدنی

دوندگان مسافت های بالا معمولا چربی بدنی کمی دارند و این امر به آنها کمک می کند که وزن کمتری را در طول مسافتهای بالا تحمل کنند و لذا موفق تر باشند. بسیاری از ورزشکاران ورزیده در این ورزش وزن کمی دارند و قد آنها چندان بلند نمی باشد و حجم عضله ای کمی دارند که این کم بودن حجم عضله در اندام فوقانی بارزتر است. وزن کم و چربی کم دو مزیت عمده برای موفقیت در این نوع خاص از دو میدانی است.

مقولات تغذیه ای خاص این ورزش

تغذیه جهت کاهش چربی بدن

همان گونه که اشاره شد کم بودن چربی بدن در دوندگان دوهای با مسافت بالا از علل موفقیت به حساب می آیند. اغلب ورزشکاران حرفه ای بخاطر شدت بالای تمرینات چربی بدنی کاهش یافته ای دارند، با این حال برخی از این ورزشکاران و بسیاری از ورزشکاران تفریحی برای موفقیت لازم است میزان چربی بدن خود را کاهش دهند. اولین گام در این زمینه انتخاب یک هدف منطقی و تلاش برای رسیدن به آن است.

کاهش و حفظ سطح مناسب چربی بدن نیازمند انتخاب و اجرای یک برنامه غذایی سالم و پرداختن منظم به ورزش می باشد، باید در حین و بعد از ورزش مایعات فراوان نوشید، از اینکه زیاد گرسنه بمانید پرهیز کنید چرا که می تواند به پرخوری بعدی بیانجامد، باید متخصص تغذیه در مورد رژیم مناسب برای خود مشورت کنید. به مواد قندی، الکل و چربی توجه داشته باشید چرا که این مواد میزان چربی بدن را افزایش می دهند.

تغذیه جهت رفع و جلوگیری از فقر آهن

دوندگان دوهای مسافت بخصوص زنان دونده در معرض ریسک کاهش ذخایر آهن بدن قرار دارند. دلایل متعددی برای این امر وجود دارد که از آنها می توان به از دست دادن آهن طی تعریق، خونریزی های خفیف گوارشی، افزایش تخریب گلبولهای قرمز خون و کاهش دریافت آهن از طریق مواد غذایی در این دسته از ورزشکاران اشاره نمود.

شاید آهنی که ورزشکار از رژیم غذایی مصرف می کند کافی باشد اما آهن خورده شده بخوبی جذب بدن نشود مثلاً آهن مواد گیاهی رژیم غذایی به کندی جذب می شوند. متخصص شما را از کمبود احتمالی آهن مطلع کرده و آنرا در حد نرمال اصلاح خواهد نمود.

تغذیه و مشکلات گوارشی

بسیاری از دوندگان از مشکلات گوارشی مثل درد شکم، نفخ یا سوختن سر دل شکایت دارند. این شکایت ها در خلال تمرینات سخت یا در دوران مسابقات شایعتر است. علت این مشکلات ناشناخته است ولی بنظر می رسد مرتبط با شدت ورزش، استرس مسابقات و یا کم آبی و پرآبی بدن باشد. برخی ورزشکاران برخی غذاها را مسئول این امر می دانند و دریافته اند که چنانچه قبل از رقابت از غذای مدنظر استفاده شود این علائم رخ خواهد داد.

احتمالا بهترین راهنمایی کلی برای جلوگیری از این مسئلهاین است که به مقدار و نوع غذایی که قبل از رقابت صرف می شود توجه شود و چنانچه با کنترل و کاهش مصرف آن غذا علائم بهتر می شود آنرا کم کرد، برخی موارد لازم است که فرد با معده خالی از غذا به ورزش بپردازد.

گاهی هم برای آنکه مواد غذایی قبل از ورزش به ورزشکار برسد می توان از غذاهای مایع مثل پودرهای ورزشی حل شده در آب استفاده نمود. چنانچه علائم باقی بماند برای مسابقات مهم لازم است که روده خالی باشد برای این امر می توان در 24 ساعت آخر مانده به مسابقه از غذاهای کم فیبر و پر انرژی یا مایعات حاوی پودرهای تغذیه ای استفاده شود.

تغذیه قبل از رقابت

چنانچه رقابت شما در صبح برگزار می گردد بهتر است شب قبل از رقابت بخوبی بخوابید و صبح از صرف صبحانه صرف نظر کنید. مصرف صبحانه می تواند منجر به ناراحتی گوارشی شما طی مسابقه گردد، با این حال چنانچه نمی توانید بدون صرف صبحانه به رقابت بپردازید مصرف حداکثر یک نان سوخاری و مایعات توصیه می شود.

چنانچه رقابت شما در زمانی دیرتر در طول روز برگزار می شود می توانید 4-3 ساعت قبل از شروع آن به تغذیه مناسب بپردازید. به مصرف مایعات کافی توجه کنید بخصوص اگر مسابقه شما در آب و هوای گرم برگزار می شود. چنانچه زمان تا شروع مسابقه کم است استفاده از پودرهای حل شده در آب بخاطر هضم زودرسی که دارند می توانند مناسب باشند.

تغذیه بعد از رقابت و تمرین

برای کسب مجدد ذخایر مصرف شده در طی ورزش لازم است در زمان مناسب بعد از دو میدانی به تغذیه پرداخت. طی ورزش نه تنها ذخایر گلیکوژن عضله مصرف می شود بلکه برخی فیبرهای عضلانی نیز دچار آسیب و پارگی می شوند که این امر ذخیره دوباره گلیکوژن را کند می کند. مصرف هرچه سریعتر کربوهیدراتها بدنبال خاتمه تمرین سبب تشکیل مجدد زودتر ذخایر از دست رفته عضله شده و سبب می گردد فرد در تمرینات یا مسابقات آتی دچار خستگی مفرط و کاهش عملکرد نشود.

تغذیه و مایعات در خلال مسابقه

در مسابقات تا مسافت نیمه ماراتن همه نیازهای غذایی باید در طی نهار یا شام تامین گردد. تغذیه در خلال مسابقه هم متمرکز بر مصرف مایعات کافی برای جلوگیری از کم آبی بدن می باشد. کم آبی سبب تشدید تولید حرارت بدن ورزشکار و مستعد شدن وی به گرمازدگی می شود لذا باید به تامین مایعات کافی طی دویدن توجه ویژه ای گردد.

در مسابقات با مسافت کمتر از 15-10 کیلومتر و در هوای خنک ممکن است نیازی به مصرف مایعات طی دویدن نباشد. چنانچه مدت بیش از یک ساعت است که می دوید لازم است که حدود 600-500 سی سی مایعات مصرف کنید که بهترین مایع مصرفی هم آب است.