پاس دادن با بغل پا ( داخل پا ) مطمئنترین تکنیک برای پاس دادن زمینی و دقیق در فاصله ی کوتاه است..

نحوه ی صحیح اجرای تکنیک:
پای ضربه زننده:
این پا به گونه ای به سمت خارج می چرخدکه در هنگام ضربه زدن به توپ یک زاویه ی ۹۰ درجه با مسیر حرکت توپ بسازد. مچ پا باید سفت
و محکم باشد. برای اینکه پاس زمینی باشد باید به خط افقی که توپ را به دو نیمکره ی بالایی و پایینی تقسیم می کند ضربه زده شود.
. . . . . . . . .
پست دوم ؛ پاس بغل پا
پاس دادن با بغل پا ( داخل پا ) مطمئنترین تکنیک برای پاس دادن زمینی و دقیق در فاصله ی کوتاه است
نحوه ی صحیح اجرای تکنیک:
پای ضربه زننده:
این پا به گونه ای به سمت خارج می چرخدکه در هنگام ضربه زدن به توپ یک زاویه ی ۹۰ درجه با مسیر حرکت توپ بسازد. مچ پا باید سفت
و محکم باشد. برای اینکه پاس زمینی باشد باید به خط افقی که توپ را به دو نیمکره ی بالایی و پایینی تقسیم می کند ضربه زده شود.
پای تکیه گاه:
این پا با فاصله ی کافی در کنار توپ قرار می گیرد به نحوی که پای ضربه زننده به راحتی حرکت داده شود.
وضع سر:
سر ثابت است و چشمها به پایین و به توپ دوخته می شود.
نقاط قوت:
۱- چون سطح وسیعی از پا با توپ تماس دارد دقت این پاس تضمین شده است.
نقاط ضعف:
۱- پیش بینی این پاس برای مدافعان آسان است.
۲- برای پاس با برد زیاد مناسب نیست و برای شوتهای قوی نیروی کافی را ایجاد نمی کند.
۳- در هنگام سریع دویدن - پاس دادن با داخل پا ساده نیست و برای استقرار صحیح بدن باید آهنگ حرکت تغییر داده شود.