هدف از شیوه های گوناگون گرفتن راکت ، نگاه داشتن دسته آن برای در دست گرفتن کنترل سر و سطح آن است .راکت دو سطح همسان دارد : سطح فورهند و سطح بک هند .چون راکت های جدید بسیار سبک اند و نیازمند کنترل زیاد انگشتان اند ، قاعده مهمی که باید به خاطر داشت ، آن است که هرگز دسته را خیلی محکم در دست نگیرید . شکل (13) نمایی از دسته راکت و وضعیت های اصلی قرار گرفتن دست را نشان می دهد .
شیوه اصلی گرفتن راکت در فورهند :
روش 1 : راکت را از گردن آن ، در دستی نگاه دارید که راکت را با آن نمی گیرید . کف دستی را که راکت را با آن می گیرید ، روی زه های راکت بگذارید . کف دست را به سمت پائین راکت بکشید ، تا جایی که کف دست پشت دسته راکت قرار گیرد . به آرامی انگشتان و شست را دور دسته ببندید .
روش 2 : راکت را از گردن آن در دستی نگاه دارید که راکت را با آن نمی گیرید . سر راکت باید به جلو اشاره کندو سمت لبه قاب راکت رو به سوی زمین باشد . در این حالت ،به آرامی با دسته راکت دست بدهید ( شکل های15 و 14 توجه : برای احساس راحتی بیشتر در هنگام گرفتن راکت ، می توان انگشتان را از هم باز کرد .
شیوه اصلی گرفتن راکت در بک هند :
روش : راکت را به شیوه گرفتن در فورهند نگاه دارید . دست خود را شل کنید و روی لبه فوقانی دسته راکت حرکت دهید ، تا جایی که همه پهنای شست به لبه پشتی دسته راکت فشرده شود . اکنون به سادگی می توان با شست مستقیما به پشت سطح بک هند راکت فشار وارد آورید (شکل 17 و 16 ) .
گرفتن چند منظوره راکت : این شیوه جایگزین گرفتن راکت است که صرفا اندکی با شیوه اصلی گرفتن راکت در بک هند تفاوت دارد . بسیاری از بازیکنان که شیوه اصلی گرفتن راکت در بک هند را دشوار می یابند . بین ضربه ها ، راکت را به این شیوه در دست می گیرند و برای بسیاری از ضربات بک هند از آن استفاده می کنند .
روش : راکت را به شیوه اصلی گرفتن در بک هند نگاه دارید . دست خود را شل کنید و وضع قرار گرفتن دست خود را تغییر دهید ، تا جایی که شست بر لبه ی قطری راکت فشرده شود .
تمرین های گرفتن راکت : این امر مهم است که بازیکن شیوه های اصلی گرفتن راکت را بیاموزد و بتواند به سادگی آن ها را جا به جا کند. تمرین های معمولی داخل و خارج زمین ، می تواند در این زمینه به بازیکن کمک کند .
تمرین های خارج از زمین
تکلیف 1 : دسته راکت را در دست بگیرید و با استفاده از شست و انگشتان برای حرکت دادن دسته در دست تان ، تغییر وضعیت گرفتن راکت را از یکی به دیگری تمرین کنید .
تکلیف 2 : دسته راکت را در دست تان بچرخانید و متوقف کردن آن را در یکی از وضعیت های اصلی گرفتن ، تمرین کنید .
ضربات بالای سر : ضریه کشیده یا کلیر (Clear) که عقب زمین بازی را هدف می گیرد ؛ آبشار یا اسمش (Smash) که به میانه زمین زده می شود ؛ ضربه پرتاب یا دراپ (Drop) که می تواند آهسته یا سریع باشد و جلو زمین بازی را نشانه می گیرد ( شکل 9 ) .
ضربات زیر بازو : ضربه لوب (Lob) به سوی عقب زمین بازی ، و ضربه برگردان پائین (Low return) به سوی عقب و جلو زمین است ( شکل 10 ) .
ضربات میانه زمین : ضربات میانه زمین که از ارتفاع تور با عملکرد اسمش به موازات بازو ، توپ را به سرعت و از روی تور می گذرانند و در میانه عقب زمین بازی می خوابانند ، درایو( Drive ) خوانده می شود (شکل 11)
ضربات جلو زمین : ضربات جلو زمین بازی که با راکت از بالای دست نواخته می شوند( ضربه قوی رو به پایین به سوی میانه زمین ) ، ضربه شکار یا کیل (Kill) خوانده می شوند و ضرباتی که با سر راکت به سوی تور زمین بازی زده می شوند ، ضربه برگردان تور (Net return) نام دارند(شکل 12) . ضربات دیگری نیز وجود دارند که اکنون ضرورتی برای نام بردن از آن ها نیست .
تمام بازیکنانی که در مسیر آموختن بدمینتون حرکت می کنند ، باید چند مرحله مهم را طی کنند . ممکن است بازیکنان پس از گذراندن این مراحل ، در صورت نیاز در وضعیت ویژه ای از بازی ، دو باره به یکی از این مراحل بازگردند.
مرحله یک :
در این مرحله بازیکن می آموزد که به توپ ضربه بزند . این کار ، مستلزم آموختن موارد زیر است :
1- تخمین زدن سرعت و مسیر توپ در حال حرکت ، برآورد فاصله راکت از توپ و مختصات حرکات بدن در استفاده از راکت برای زدن توپ به مکان دلخواه در آن سوی تور .
توجه : برخی از بازیکنان در ابتدا ، این کار را دشوار می یابند و به تمرینات ساده ای نیاز دارند .
2- بازی با حریف تمرینی .
3- یک گیم بازی ساده .
مرحله دو : در این مرحله ، در همان حال که بازیکن ، مانور دادن حریف تمرینی خود را در زمین بازی و در موقعیت هایی غیر از وسط زمین یاد می گیرد ، مجموعه ای از ضربات و حرکات را خواهد آموخت . این مرحله را با سه شیوه گوناگون می توان تجربه کرد :
1- میتوان بر حریف تمرینی یا بازیکن مقابل تاکید کرد ؛ یعنی شیوه متکی بر بازیکن دیگر (شیوه دیگر محور) که نتیجه فعالیت بازیکن به مانور و تغییر وضعیت بازیکن دیگر در این وضعیت ها مربوط است :
· تا حد ممکن دور از تور .
· تا حد ممکن نزدیک به تور .
· سمت راست یا چپ زمین بازی .
2- می توان بر شخص بازیکن تاکید کرد ( شیوه خود محور ) ؛ یعنی بر حرکات خود او در ضربه زدن به توپ و هدایت آن به مکان های گوناگون زمین بازی ، بدون تفکر و حساسیت زیاد درمورد بازیکن دیگر این امر ، مستلزم این موارد است :
ضربه زدن به توپ در فضای اطراف بازیکن :
الف – بالا و پایین . ب- مقابل بدن . ج- به سوی راست و چپ بدن .
· هدایت توپ :
الف – رو به بالا و رو به پائین .
ب – به سوی سمت راست و سمت چپ زمین .
ج – خواباندن توپ در پشت زمین بازی یا نزدیک تور .
د – دایت سریع یا آهسته توپ در هوا .
س – جای گیری در زمین ، به گونه ای که فضای محوطه بازی در کنترل بازیکن باشد و بتواند برای ضربه زدن به توپ ، در همه جای آن جا به جا شود .
3- می توان مخلوطی از شیوه نخست و دوم را به کار بست.
مرحله سوم :
در این مرحله ، بازیکن می آموزد که چگونه با حریف خود یک گیم بازی کند . این کار مستلزم آموختن موارد زیر است :
1- حرکات تکنیکی پایه و هنگام به کار بستن آن ها .
2- چگونگی به کار بستن آن ها برای غلبه بر حریف .
3- وضعیت هایی که قرار گرفتن در آن ها حرکات حریف را پوشش می دهد .
این قاعده کمی پیچیده تر است ، اما قاعده مشابهی در مورد تغییر زمین سرویس با کسب امتیاز ، اجرا می شود .
. در ابتدای گیم ، تنها یک بازیکن تیم سرویس زننده اجازه سرویس زدن دارد و تا هنگامی که سرویس را به تیم مقابل واگذار کند ، به سرویس زدن ادامه می دهد . از آن پس ، هر دو بازیکن هر طرف ، هنگامی که سرویس را در اختیار دارند ، سرویس زدن را بین خود رد و بدل می کنند . طرفی که سرویس را در اختیار دارد ، همیشه گردش سروی خود را از زمین راست آغاز می کند . در این جا بازی جفت بازیکن ((A)) و ((B)) را با جفت بازیکن ((C)) و((D)) پی می گیریم .
1- بازیکن ((A)) به شکل اریب به سوی بازیکن ((C)) سرویس می زند . تیم سرویس زننده ضربه را به ثمر می رساند و نتیجه ((1-0)) می شود .
2- بازیکن ((A)) به زمین چپ می رود و اریب به سوی بازیکن ((D)) سرویس می زند و تا هنگامی که سرویس را به حریف واگذار کند ، پیوسته بین دو طرف زمین سرویس جا به جا می شود و سرویس زدن اریب را به سمت زمین حریف ادامه می دهد .
3- اگر بازیکن((A)) پیش از واگذار کردن سرویس ، از چپ به طرف بازیکن ((D)) سرویس زده باشد ، تا هنگامی که تیم حریف در سمت سرویس است ، باید برای دریافت سرویس در همان زمین باقی بماند.
در هر وضعیت سرویس ، تنها سمت سرویس می تواند از یک زمین سرویس به زمین سرویس دیگر تغییر مکان دهد تا هر بازیکن به سمت حریف ، سرویس بزند . سمت سرویس گیرنده باید در زمینی که پیش از واگذار کردن سرویس آن را اشغال کرده بود ، باقی بماند.
این شرح ساده ای است که شیوه ظاهری بازی را توضیح می دهد .